Bli Murub-murub

537

NEMBE sedina puasa, Lamsijan ndelengi bae jam. Padahal jam ning tembok masih jam telu sore. Glampang glimpung ning bale kaya cacing kepanasan. Keciri pisan yen dheweke lagi nahan kampong bari haus.

Bi Kadmi sing dadi emboke wis maklum baka wulan puasa Lamsijan kaya bocah cilik. Kerjane cuman turu bari nunggu bedug magrib.

“Jan! Ari puasa kuh aja turu bae,” jare Bi Kadmi.

“Ari bli turu boka bli kuat Mi…,” jawab Lamsijan.

“Sira sih wis kede kaya jaka dolog masih kaya bocah cilik bae,” jare Bi Kadmi.

“Aja ngomongi isun bae Mi, bokat puasane batal,” jawab Lamsijan.

“Bari nonggoni bedug magrib mending ngaji,” jare Bi Kadmi.

“Ngaji turutan bae bli tamat apa maning kongkong maca Quran. Isun durung lancar ngajine Mi…,” jawab Lamsijan.

“Makane belajar ngaji ning Ki Dullah, supaya lancar ngajine,” jare Bi Kadmi.

Lagi enak-enake ngobrol, anggur-anggur bedug sing mesjid wis muni tanda waktu magrib.

“Jan!  Coba sekali-kali buka puasane aja nganggo udud. Dibiasanang baka buka puasa kuh nganggo korma,” jare Bi Kadmi.

“Wis pernah nyoba ping pirang-pirang Mi, tapi bli murub-murub,” jawab Lamsijan.

Lare Pledang